Ο πρωταθλητής της πάπιας - Yunanca Hikaye-Türkçe Tercümeli

  • Konbuyu başlatan badem
  • Başlangıç tarihi
B

badem

Guest
Ο πρωταθλητής της πάπιας - Yunanca Hikaye-Türkçe Tercümeli


Ο πρωταθλητής της πάπιας

Εκεί έζησε χιλιάδες πάπιες γύρω από μια λίμνη. Αυτές οι πάπιες που διοργάνωσε διαφόρων διαγωνισμών και ανταγωνίστηκε απαλά και έχουν απονεμηθεί εκείνοι που κατέλαβε την πρώτη θέση. Gadro ήταν κερδίζοντας όλους τους αγώνες που διοργανώθηκαν για τα τελευταία χρόνια. Ήταν έρχονται σε πρώτη φάση το σύνολο των αγώνων, όπως είναι το κολύμπι, καταδύσεις, πεζοπορία κ.α. όμορφα πριν από πολλά χρόνια, ενώ οι φίλοι του ήταν να παίζουν γύρω? Gadro ήταν η κατάρτιση από μόνη της και ήταν πολύ φιλόδοξη για να τον πρωταθλητή μιας ημέρας. Δεν είχε συμμετάσχει κανένα από τους διαγωνισμούς χωρίς να είστε σίγουροι για τον εαυτό του και ήρθε πρώτη σε όλα τα παιχνίδια που παρακολούθησε.

Πρόσφατα, Gadro άρχισαν να λένε οι φίλοι του ότι ήταν σχεδιάζουν να μεταναστεύσουν κάπου μακριά. Στην πραγματικότητα δεν ήταν ευχαριστημένοι εκεί. Ήταν μια τόσο μικρή χώρα και σκέφτηκε ότι ο κόσμος ήταν τόσο μεγάλη. Ο στόχος ήταν να είναι διάσημη σε όλο τον κόσμο. Το να είσαι διάσημος στην εν λόγω χώρα δεν ήταν αρκετό για εκείνον. Ήθελε να αποτελέσει παγκοσμίως διάσημη πάπια.

Μια μέρα Gadro εγκατέλειψε την πατρίδα του χωρίς να λέει κανείς. Ήταν τόσο γρήγορο περπάτημα και ποια είναι περισσότερο δεν είχε γυρίσει πίσω για να δούμε τους τόπους όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε ακόμη μία φορά. Δεδομένου ότι επρόκειτο μακριά από την πατρίδα του που ήταν από τη λίμνη κατάλαβε ότι ένας πόνος στην καρδιά του ήταν μεγαλύτερη και μεγαλώνει. Κάθε φορά που είδε κάποια ζώα στον δρόμο της μέσα από το δάσος του αμέσως πήγε κοντά τους, αλλά όταν κατάλαβε ότι αυτά τα ζώα είχαν τον συμπεριφέρεται σαν να ήταν μια συνηθισμένη πάπια και ήταν αστείο σε αυτόν, όταν τους είπε σχετικά με κάποια από τα σχέδιά του. Έτσι πως ήταν δυσαρεστημένος και πραγματικά απελπιστική.

Μετά από λίγο Gadro συνειδητοποίησα ότι άλλα ζώα, ενώ ακόμα και το γέλιο σε τρόπο που περπάτησαν μέχρι την δυστυχία μεγάλωσε περισσότερο και περισσότερο. Σκέφτηκε ότι ήταν μερικά ηλίθια ζώα και βρήκε ότι ridicules πώς θα μπορούσαν να τολμούν να γελούν σε πρωταθλητή της πάπιας που ήταν πραγματικά ταλαντούχα και θα μπορούσε να είναι μια παγκοσμίου φήμης αθλητή σε μία ημέρα.

Ήταν γνωστό από χιλιάδες πάπιες που ζούσε από τη λίμνη και ήταν από τους θαυμάζουν. Τι γίνεται με αυτά τα ζώα. Καμία από αυτές δεν ήταν γνωστό και φημισμένο από οποιαδήποτε άλλα ζώα. Δεν γνωρίζουμε ακόμη ποιος ή τι ήταν. Ήταν δυνατόν για ένα ζώο που ξέχασε το δικό του όνομα για να θυμάστε Gadro, έστω και αν αυτός ήταν γνωστός από όλους; Είχαν όλοι φτωχοί, pitiable πλάσματα.

Για πέντε χρόνια Gadro ταξίδεψε και έζησε σε πολλά διαφορετικά μέρη. Και στη συνέχεια στράφηκε ξανά προς την πατρίδα του από τη λίμνη. Ήταν δεν περπατούν γύρω από τη λίμνη πλέον, όπως άλλωστε έπραξε και στο παρελθόν και τις νύχτες ήταν κατάρτισης για κολύμπι και καταδύσεις στη λίμνη. Κατά τη διάρκεια της ημέρας ήταν παρακολουθώντας τις πάπιες που ήταν το κολύμπι στη λίμνη, στην κορυφή ενός από τους γύρω λόφους.

Μια μέρα Gadro αναρριχήθηκαν σε αυτό το λόφο και πάλι και να την έκπληξη είδε ότι υπήρχαν περίπου σαράντα ή πενήντα πάπιες από τη λίμνη και τις πέντε από αυτές άρχισε να ανταγωνίζεται στη λίμνη. Σπάνια θα μπορούσε να ακούσει κάποιες από τις πάπιες ήταν χειροκροτούν οι ανταγωνιστές της. Gadro νόμιζα ότι θα πρέπει να κατάρτισης. Μετά από ένα σύντομο χρονικό διάστημα Gadro συνειδητοποίησα ότι ήταν μια παλιά πάπια προσεγγίζει εκείνον. Είναι τραβηγμένη το καπέλο του προβλέπεται για τα μάτια του για να είναι άγνωστο από αυτή την παλιά πάπια. Μετά από χαιρετισμό Gadro το παλιό πάπια καθόταν δίπλα του.

"Φέτος είναι πολύ λίγες οι πάπιες που δείχνουν ενδιαφέρον να συμμετάσχουν σε αγώνες" είπε η παλιά πάπια. «Όπως βλέπετε, μόνο πέντε πάπιες είναι ανταγωνιστικά και δύσκολα πενηντα πάπιες που παρακολουθείτε και προσπαθούμε να το θάρρος τους».
Gadro ήταν συγκεχυμένες.
"Εσύ τι λέει; Είναι αυτά που ανταγωνίζονται αυτή τη στιγμή; Δεν πιστεύω αυτό. Νόμιζα ότι ήταν εκπαίδευση! "Απάντησε Gadro.
"Είναι πραγματικά αγωνιστικά ο γιος μου. Τι είναι αυτό το πιο είναι το πιο σημαντικό ανταγωνισμό του έτους. Η πάπια που έρχεται πρώτος στην κολύμβηση θα πάρει το μεγάλο έπαθλο. Εκεί που πρέπει να χρησιμοποιούνται σε αυτό το καταπληκτικό αγώνες της λίμνης. Αυτό το λόφο, τα όρη και τα μέτρα που πρέπει να χρησιμοποιούνται πίσω από γεμάτο θεατές και εκατοντάδες πάπιες που χρησιμοποιούνται για να παρακολουθήσουν αγώνες που διήρκεσαν μέρες και όλες οι ανταγωνιστές προσπάθησε να κάνει τον καλύτερο εαυτό τους. Εκείνοι που ήρθαν για πρώτη φορά γίνεται αντιληπτό σε αγώνες που πραγματοποιήθηκαν για την επόμενη μέρα και θα χρησιμοποιηθούν για να πάρετε τα βραβεία τους ενώ όλοι τους χειροκροτούν. Μετά Gadro άφησε εδώ, τον ενθουσιασμό για τους διαγωνισμούς που έκλεισε. Αν γίνει αυτό με τον τρόπο αυτό, σε λίγα χρόνια θα υπάρχει κανείς δεν παρακολουθεί τους αγώνες. Είναι πραγματικά δύσκολο να βρεθεί μια πάπια να ανταγωνίζονται, αν δεν υπάρχει θεατής. 'Τα παλιά πάπια εξήγησε δυστυχώς.

Gadro πραγματικά ήταν συγκινημένος, ενώ ακούγοντας τις παλιές πάπια και υπήρχαν δάκρυα στα μάτια του. Ο τραβιέται μέχρι το καπέλο του λίγο για να καθαρίσετε τα δάκρυα. Η παλιά πάπιας που είχαν δει πολλές φορές Gadro ενώ ήταν ανταγωνιστικά και κατάρτιση γύρω από τη λίμνη συνειδητοποίησα ότι η πάπια κάθεται δίπλα του ήταν Gadro. Ήταν ο πρωταθλητής του όλα τα παιχνίδια. Ήταν απίστευτο. Ha γυρίσει πίσω στην πατρίδα του πολλά χρόνια αργότερα. Κατά την πρώτη Gadro αρνήθηκε ότι ήταν ο πρωταθλητής της πάπιας, αλλά στο τέλος αυτός ομολόγησε ότι ήταν επειδή τα παλιά πάπια επέμενε σε αυτόν πολύ. Επίσης αποδέχθηκε τη δημοσιότητά του είναι να επιστρέψει σε άλλες πάπιες.

Την επόμενη μέρα, χιλιάδες πάπιες που συγκεντρώθηκαν από τη λίμνη. Είχαν όλοι περιμένουν Gadro έτσι ότι δεν περιμένουμε να γίνουν και πάρα πολύ καιρό. Ήρθε και εκεί άρχισε το κολύμπι στη λίμνη με τις πάπιες και παλιά τη συνάντηση που είχε όλες τις πάπιες στη λίμνη και χαιρέτισε τους, έκανε κάποια συγχαρητήρια και μια σύντομη ομιλία προς το πάπιες.

Τότε άρχισε να τους νέους προπονητές των παπιών που ετοιμάζεται για τους επόμενους αγώνες. Το έκανε τον καλύτερο εαυτό του για να κάνει καθένα από αυτά καλό ανταγωνιστές. Εκατοντάδες πάπιες άρχισε να παρακολουθήσουν αγώνες και πάλι όπως πρέπει να χρησιμοποιηθεί κατά το παρελθόν. Gadro τέθηκε το διαγωνισμούς επίσης. Ήταν έρχονται πρώτα σε περισσότερα από αυτά και μερικές φορές έχει αφήσει άλλους να τον νικήσει γιατί ήθελε να το θάρρος άλλα μικρά πάπιες και όλοι γνώριζαν ότι ήταν να χτυπιούνται για το σκοπό.

Την χρονιά εκείνη Gadro ήταν είκοσι τεσσάρων και αυτός πήρε πραγματικά παλιά. Θα μπορούσε να παραστεί στη μικρή απόσταση κολυμπώντας διαγωνισμούς για τα τελευταία χρόνια. Στην τελευταία του ανταγωνισμού, αν και είχε κάποια προβλήματα στην αρχή του παιχνιδιού δεν είχε δώσει μέχρι το κολύμπι. Ήρθε τελευταία. Κατά τα άλλα πάπιες γυρίσει πίσω μετά την ολοκλήρωση της φυλής που είδαν Gadro. Ο πρωταθλητής ήταν πάπια που υπάγονται στη ράχη του όπως ο ίδιος προσπάθησε να κολυμπά και ο ίδιος παλεύει απεγνωσμένα. Άλλα πάπιες ήταν σοκαρισμένος και ήξεραν ότι Gadro είχε κάνει πολλά πράγματα γι 'αυτούς να είναι πρωταθλητής. Ο προπονητή τους μέρα και νύχτα. Και τα πούλμαν ήταν σε δύσκολη κατάσταση. Οι swam γρήγορα πίσω προς Gadro και πήρε τα όπλα τους. Θα μπορούσε να μιλήσει σχεδόν όπως ήταν σχεδόν αναίσθητος. Ήταν αυτονόητο ότι έπρεπε να τελειώσω την κούρσα. Κατάφερε να τελειώσω την κούρσα στην αγκαλιά της άλλες πάπιες, ενώ χιλιάδες πάπιες παρακολουθούσαν τον σιωπηλά.

Κανονικά, το μέσο προσδόκιμο ζωής για μια πάπια είναι περίπου είκοσι πέντε χρόνια, αλλά Gadro έζησαν περισσότερο από αυτό. Δεν μπόρεσε να ανταγωνιστούν οποιοδήποτε περισσότερο αλλά ήταν πάντα εκεί για να στηρίξει την άλλη πάπια.

Γράφει ο: Serdar Yıldırım
 
B

badem

Guest
Ynt: Ο πρωταθλητής της πάπιας - Yunanca Hikaye-Türkçe Tercümeli

ŞAMPİYON ÖRDEK

Bir gölün çevresinde binlerce ördek yaşıyordu. Bu ördekler çeşitli yarışmalar düzenlerler, centilmence mücadele ederler ve birinci gelenleri ödüllendirirlerdi. Son birkaç yıldır yapılan yarışmalarda birinciliği Gadro kazanıyordu.Yüzme yarışı olsun, dalma olsun, güzel yürüme yarışması olsun Gadro hep önde, hep birinciydi. Gadro, arkadaşları oyun oynarken tek başına antrenman yapmış, hırsla kendini büyük bir şampiyon olacağım diyerek yetiştirmişti. Birinci olamamak diye bir şeyi düşünemezdi. Zaten her şeyden emin olmadan yarışmalara katılmamış ve girdiği ilk yarışmadan zaferle çıkmıştı.

Gadro, son günlerde arkadaşlarına yakında buralardan gideceğini söylemeye başladı. Zaten burada sıkışıp kalmıştı. Dünya bu kadar küçük değildi. Çekip gitmeli dünyaya Gadro’yu tanıtmalıydı. Gadro, bir gün ansızın çekip gitti. Hızlı adımlarla yürüyüp giderken, dönüp arkasına bakmadı. Gadro, gölden uzaklaştıkça kalbini kemirmeye başlayan huzursuzluğun gitgide büyümekte olduğunu fark etti. Ne zaman birkaç orman hayvanını bir arada görüp yanlarına gitmeye kalksa huzursuzluğu çoğalıyordu. Çünkü onlar Gadro’ya sıradan biriymiş gibi davranıyorlar, bazı konularda ileri sürdüğü fikirlere gülüp geçiyorlardı.

Gadro, bir süre sonra yürüyüşünün bile gülümsemelere neden olduğunu görünce canı iyiden iyiye sıkılmaya başladı. Bunlar da kimdi böyle? Kim oluyorlardı da onun çapında birine gülüyorlardı? O, koskoca bir şampiyondu. Göl kıyısında yaşayan binlerce ördek arasında adı bir ilah gibi anılıyordu. Ya bunları kim tanıyordu? Daha birbirlerini tanımak değil, kendi kendilerini bile tanımıyordu bunlar. Kendi adını unutmuş biri, Gadro’nun namını işitmiş olsa bile, şimdi hatırlamasına olanak var mıydı? Zavallıydı bunlar, hepsi zavallıydı.

Gadro, pek çok yeri gezip dolaştıktan tam beş yıl sonra göl kıyısına geri döndü. Artık eskisi gibi göl kıyısında dolaşmıyor, geceleri gölde yüzme, dalma antrenmanları yapıyor, gündüzleri ise, gölü rahatça görebileceği bir tepeye çıkarak, gölde yüzen ördekleri seyrediyordu. Gadro, bir gün yine bu tepeye çıkmıştı. Biraz sonra kırk elli ördeğin göl kıyısına gelerek, bunlardan ayrılan beş ördeğin göle girip birbirleriyle yarıştıklarını gördü. Arada bir, tek tük alkış sesleri duyuluyordu. Herhalde antrenman yapıyorlar, diye düşündü, Gadro. Aradan biraz zaman geçtikten sonra yaşlı bir ördeğin gelmekte olduğunu gören Gadro, tanınmaması için giydiği şapkasını gözlerinin üstüne kadar indirdi. Yaşlı ördek, selam verdikten sonra, Gadro’nun yanına oturdu:

“ Yarışmalara bu yıl da ilgi pek az..” dedi. “ Baksana beş ördek yarışıyor, taş çatlasa elli ördek onları alkışlayıp gayrete getirmeye çalışıyor. “

Gadro şaşırmıştı:

“ Ne dediniz?..Bunlar yarışıyorlar mı şimdi?..Hayret, ben antrenman yaptıklarını sanmıştım!.”

Bunun üzerine yaşlı ördek:

“ Yarışıyorlar evlat, yarışıyorlar. “ dedi. “ Hem bu yarışma yılın en büyük yarışması. Büyük ödülü bu yarışı birinci bitirecek uzun mesafe yüzücüsü ördek kazanacak. Eskiden bu gölde ne yarışmalar yapılırdı. Bu tepe, şu yandaki tepeler, şu gerideki tepeler, tıklım tıklım dolardı. Her yarışmaya yüzlerce ördek katılırdı. Yarışmalar, büyük bir çekişme içinde günlerce devam ederdi. Son gün yapılan final yarışmalarıyla birinciler belli olur, alkışlar arasında ödüllerini alırlardı. Ne zaman ki, O, buralardan gitti, yarışmalardaki tüm heyecan bitti. Böyle giderse birkaç yıla kalmaz, yarışacak sporcu bulunmaz. Seyirci olmayınca yarışacak sporcu bulmak zor oluyor, evlat. “

Gadro, tanımasın diye yaşlı ördeğin yüzüne bakmıyordu. Yaşlı ördek sözlerini tamamlayınca, Gadro, tanınma korkusunu unutarak başını çevirirken şöyle konuştu:

“ O gittikten sonra yarışmalardaki tüm heyecan bitti dediniz. O dediğiniz kimdi ki? “

“ Bana bu soruyu sormakta yerden göğe kadar hakkın var, evlat. “dedi yaşlı ördek.“ Zaten sen sormasan da, ben onun adını söyleyecektim. Senin yabancı olduğun, çok uzaklardan buralara geldiğin belli. Yoksa kimden söz ettiğimi anlardın. O, dediğim Gadro’ydu, evlat. Gadro, büyük bir şampiyondu.İlk girdiği yarışmadan son girdiği yarışa kadar hep birinci oldu.Herkes, Gadro’yu seyretmeye gelirdi. Binlerce seyircinin yaptığı tezahürat korkunç olurdu. O yarışırken dağ-taş ( Gadro…Gadro…) diye inlerdi.Gadro gideli beş yıl oldu ama, onu bir türlü unutamadık. Aradan bunca zaman geçmesine karşın birkaçımız nerede bir araya gelsek hemen Gadro’dan bahsetmeye başlarız. Gadro başkaydı canım, Gadro bambaşkaydı. “

Yaşlı ördek sözlerini tamamlarken Gadro duygulanmış ve göz pınarlarında biriken yaşları silmek için şapkasını biraz yukarıya kaldırmıştı. Kendisini yarışırken ve göl çevresinde gezerken pek çok defa gören yaşlı ördek karşısındakinin kim olduğunu anlamıştı. Bu, büyük şampiyon Gadro’ydu. İnanılır gibi değildi. Demek Gadro yıllar sonra geri dönmüştü. İlk anlarda inkar etmesine, Gadro olmadığını söylemesine karşın, yaşlı ördeğin uzun süren ısrarlarına dayanamayan Gadro, sonunda geri döndüğünün herkes tarafından bilinmesine razı oldu.

Ertesi gün gölde binlerce ördek toplanmıştı.Hepsi, büyük bir sabırsızlıkla Gadro’yu bekliyordu. Gadro, onları fazla bekletmedi, geldi, göle girdi, yanında yaşlı ördek olduğu halde, ördeklerle tanıştı, hal hatır sordu, iltifatlar etti, onlarla kısa süren konuşmalar yaptı, gönüllerini aldı. Daha sonra düzenlenen yarışmaya kadar Gadro, genç ördeklere gölde antrenman yaptırdı. Onların iyi birer yarışmacı olmaları için sonsuz gayret gösterdi. Düzenlenen her yarışmaya Gadro da katılıyordu. Eskiden olduğu gibi, yine her yarışmaya yüzlerce ördek katılıyor, yine yarışmaları binlerce ördek seyrediyor, yine dağ-taş ( Gadro…Gadro... diye inliyordu. Gadro yarışmalarda birincilikler alıyordu fakat bazı final yarışmalarında Gadro’nun geçildiği görülüyordu ve bunu Gadro’nun yeni şampiyonlar ortaya çıkması için yaptığını herkes biliyordu.

Gadro, yirmi dört yaşına girmiş ve iyice yaşlanmıştı. Birkaç yıldır sadece kısa mesafeli yüzme yarışlarına katılıyordu. Son yarışında ilk metrelerde fenalık geçirmesine karşın, yarışı bırakmadı. En geride kalmıştı. Diğer ördekler yarışı tamamlayıp geriye dönüp baktıklarında Gadro’yu gördüler. Efsanevi şampiyon Gadro, ileri doğru yüzmeye çalıştıkça sırtüstü düşüyor, kendini kaybetmiş bir halde debelenip duruyordu. Yarışmacıların hepsinin üstünde Gadro’nun emeği vardı.O, gece gündüz demeden kendilerini bu yarışa hazırlamıştı. Hoca zor durumdaydı. Yardım etmeliydi. Yarışmacı ördekler, bir çırpıda Gadro’nun yanına gelip, onu kucakladılar. Yarı baygın durumdaki Gadro mırıldanıyordu.“Yarışı bitirmem lazım çocuklar, yarışı bitirmem lazım…” Gadro, binlerce ördeğin derin bir sessizlik içinde ayakta izlediği son yarışını diğer yarışmacıların kolları arasında bitirmeyi başardı.

Normalde bir ördeğin ortalama yaşam süresi yirmi beş yıldı. Fakat Gadro daha uzun yıllar yaşadı. Yarışmalarda yarışamasa bile yarışmalar yapılırken Gadro hep oradaydı.

Yazan: Serdar Yıldırım
 
Üst