bağlaç:kendi başına anlamı olmayan söz öbekleri ve cümleleri birbirine bağlayan sözcüklerdir.

Bağlaçlar genel itibariyle şunlardır ki:

ve,veya,yahut,ne.... ..ne,hem......hem,ya ........ya,de...de,o lsun...olsun,ile,fak at,çünkü,dahi,
bile,yoksa,yani,zira ,halbuki,mademki,mes ela,örneğin,eğer,meğ er,nitekim,üstelik,h atta,hele,ne var ki,ne de olsa,hem de

Ve bağlacı
**Çiçekçiden karanfil ve orkide aldım.

De bağlacı
Cümlede başka şeylerin de olduğu anlamını veren bağlaçtır.Her zaman ayrı yazılır.
Hal eki -de ile karıştırılmamalıdır. hal eki yer-zaman bildirir ve cümleden çıkarılınca anlam bozulur.De bağlacında ise anlam sadece daralır.
**Bahçede(hal eki) meyve ağaçları da(bağlaç) vardı.


Ki bağlacı
Daima ayrı yazılan ki bağlacı daha çok açıklama yapılırken kullanılır.
**baktı ki çalışmak zor işi bıraktı.
**Bildiğini anlat ki gerçekleri görelim.
**Üsküdar ki en eski yerleşim yerlerindendir,hala çok sakindir.

İse bağlacı
Cümlede daha çok karşılaştırma anlamı vardır.Kendinden önceki sözcüğe eklenebilir.
**Hediyeyi annem beğendi,babamsa hiç önemsemedi.

-se,-sa şart ekiyle karıştırmamalıyız çünkü "ise" bağlacında şart yoktur
**Sattıkları bu ev ise satın alalım.


Ancak,yalnız bağlacı
Ama fakat anlamı varsa bağlaçtır, "sadece anlamı varsa edattır.
**Onunla konuşurum yalnız(bağlaç) fikrim değişmeyecek.
**Geziye yalnız(edat) biz mi gideceğiz?